W przeszłości zwyczajem było chowanie zmarłych na terenach mieszkalnych wsi i miasteczek, najlepiej jak najbliżej koscioła. W epoce Oświecenia zwyczaj ten był poddany coraz wiekszej krytyce, częściowo ze względu na rosnącą świedomość zdrowia publicznego.Królowie i inni przywodcy wydawali wówczas dekrety zakazujace pochówku na terenach mieszkalnych.Przepisy dotyczące pochówku rozwijały się dalej w ciągu XIX wieku.Powstały duże cmentarze, takie jak Pere-Lachaise w Paryżu czy Campo Santo pod Gandową.
W Holandii król Wilhelm II wydał ogólny zakaz pochówku na terenach mieszkalnych. Właśnie z tego okresu pochodzi również nasz cmentarz.Ten królewski dekret z 1826 roku,oparty na wcześniejszym francuskim prawie, zabraniał pochówku przy kościołach i na terenach zabudowanych.W związku z tym miejscowość liczaca ponad 1000 mieszkańców miała obowiązek utworzenia cmentarza publicznego poza terenem zabudowanym. Z dniem 1 stycznia 1829 roku przepisy te weszły w życie.Katolicki cmentarz w Steenbergen został założony w 1828 roku Wówczas znajdował się dość daleko od miasta – przy ulicy Nassaulaan. Gdy miasto sie rozrastało, teren ten z czasem znalazl sie w obrebie zabudowy.
Po II wojnie światowej powstało również kilka grobów wojennych.Najsłynniejszym z nich jest grób Warwica i Gibsona,tzw.,,Dambusters’’. Zgineli, gdy ich samolot rozbił się w polderze pod Steenbergen, ich ostatnie miejsce spoczynku znajduje sie właśnie na katolickim cmentarzu przy Nassaulaan. Fundacja Wings to Victory dba o to, by pamieć o nich nie zagineła.
Nederlands
Polski
